drzewo wiśniowe wikipedia

---

Temat: WIELKI SPIS DRZEW ŁUCZNYCH
http://www.drzewa.nk4.net...yna_turecka.php
może chodziło o leszczynę turecką??
http://pl.wikipedia.org/wiki/Leszczyna
tu są bodajże wszystkie gatunki leszczyny

Ja mam juz od dawna upatrzona u dziadka wiśnie:P

---

---

Temat: Święto Hanami
Hanami znaczy tyle co "oglądanie kwiatów" (Hana - kwiat, mi - patrzeć).



Hanami jest jednym z najbardziej popularnych wydarzeń wiosny w Japonii. Tłumy ludzi zbierają się w parkach, na skwerach i w miejscach w których mogą piknikować pod otwartymi kwiatami drzew wiśniowych.
Świętują rodziny, przyjaciele, grupy ludzi, których łączy praca, zresztą okres na który przypada Hanami zbiega się z początkiem roku akademickiego i fiskalnego, dlatego często łączy się przyjęcia powitalne z tym uroczym świętem.

Niełatwo zająć najlepsze miejsce w parku, toteż ludzie zbierają się od wczesnych godzin rannych, nierzadko stawiając znaki, w miejscu które najbardziej im się spodobało, informując w ten sposób, że jest ono już zajęte.
Czestym widokiem jest człowiek w garniturze siedzący na prostokącie koca, albo innej maty, rezerwujący dobre miejsce dla swoich kolegów z pracy.

Na ucztę pod kwiatami składaja się z wiele rodzajów potraw, większość z ryżem i pastą z czerwonej fasoli, a także wino ryżowe i inne napoje. Również wszelkie ozdoby, ciasteczka i gadżety w kształcie kwiatów wiśni są nieodzowną składową tego czasu.

Historia Hanami jest bardzo długa i jak wiele tego typu zwyczajów przywędrowała do Japonii z Chin. Początkowo zwyczaj dotyczył cieszenia się pięknem wielu kwiatów: jabłoni, sliw, wiśni i wisterii, by stopniowo przeistoczyć się w święto wiśni, a dokładnie sakura.
Również kręgi w jakich świętowano zmieniały się. Najpierw Hanami było domeną domu cesarskiego, nastepnie zaadopowali je samuraje, a dopiero potem lud.

Dziś japońskie media publikują prognozy kwitnienia wiśni, a wybitne prace japońskich uczniów szkół podstawowych są nagradzane pieczątką w kształcie kwiatu wiśni.

Źródło: portal drzewa.net

Dlaczego u nas nie ma tak uroczych świąt? dnia Wto 13:18, 22 Kwi 2008, w całości zmieniany 1 raz

---

---

Temat: Kreacjonizm (i Pastafarianizm)

Z tego co MI mówili w szkole nie ma dowodów na teorię Darwina. Ponownie mi przykro.

przykład ?
Proszę bardzo, za wikipedią.
Dla ułatwienia - specjacja to proces powstawania gatunków.


Wybrane przypadki współcześnie obserwowanej specjacji

Specjacja sympatryczna

* Macnair udokumentował powstanie bariery reprodukcyjnej u kroplika żółtego (Mimulus guttatus) pod wpływem naturalnej selekcji na tolerancję wysokiego stężenia jonów miedzi w glebie. Plejotropowym efektem odporności na miedź jest bardzo niska żywotność hybryd pomiędzy rasą odporną, a typem dzikim. [3]

* Specjacja sympatryczna nasionnicy jabłoniowej (Rhagoletis pomonella). Nasionnica naturalnie występuje na terenie Ameryki Północnej jako pasożyt głogu. Po wprowadzeniu upraw drzew owocowych przez osadników, niektóre nasionnice zaczęły atakować najpierw jabłonie, a z czasem również grusze, wiśnie i róże. Obecnie specjalizacja ta jest na tyle posunięta, że występuje częściowa bariera reprodukcyjna pomiędzy tymi formami. [4] [5] [6]

Specjacja allopatryczna

* Udokumentowano proces specjacji allopatrycznej w populacjach wójcika Phylloscopus trochiloides w Azji Zachodniej. Dwie populacje wójcika w Syberii Centralnej nie krzyżują się, połączone są jednak wąskim pasem mieszańców poprzez Wyżynę Tybetańską. Tworzą więc tzw. gatunek pierścieniowy. [7]

* Udokumentowano zachodzący proces wzmocnienia bariery reprodukcyjnej pomiędzy formami modraszków (Agrodiaetus), które powstały w wyniku procesu specjacji allopatrycznej. [8]

Specjacja przez hybrydyzację

* Klasycznym przykładem jest powstanie nowego gatunku pierwiosnka (Primula kewensis) w wyniku eksperymentalnej hybrydyzacji Primula verticillata oraz P. floribunda w ogrodzie botanicznym Kew pod Londynem. [9]

Specjacja przez poliploidyzację

* Hugo de Vries, pionier genetyki, zaobserwował podczas swoich badań nad wiesiołkiem (Oenothera lamarckiana) osobniki o podwojonej liczbie chromosomów. Osobniki te nie krzyżowały się z populacją wyjściową. De Vries nazwał tą odmianę Oenothera gigas. [10]

Eksperymentalna specjacja

* Eksperymentalna specjacja była wielokrotnie obserwowana w warunkach laboratoryjnych, w szczególności w laboratoryjnych populacjach muszek owocowych (Drosophila). Np. Dobhzansky zaobserwował przypadek spontanicznej postgamicznej bariery rozrodczej w populacji Drosophila paulistorum, i w kilka lat później pojawienie się zdolności do rozpoznawania własnego gatunku w tej populacji. [11]

---

Temat: Wilga (Oriolus oriolus)
Wilga (Oriolus oriolus) - średni ptak wędrowny z rodziny wilg, pochodzenia tropikalnego, jedyny z rodziny wilg rozmnażający się w północnej strefie umiarkowanej. W zależności od podgatunku zamieszkuje:

* Oriolus oriolus oriolus - Europa i Afryka Północna. Na południowym wschodzie osiąga Iran, a na północy zachodnią Syberię, północny Kazachstan po zachodnie Sajany, Mongolię, Ałtaj, dolinę górnego Irtyszu i Kotlinę Dżungarską.

* Oriolus oriolus kundoo - Azja Środkowa, osiąga na południu Afganistan i Tien-Szan po Indie.

- W Polsce średnio liczny ptak lęgowy niżu.

Cechy gatunku
Nieco większa i smuklejsza od szpaka. Upierzenie samca jaskrawożółte, skrzydła czarne, ogon czarny na końcu z żółtymi brzegami. Przez oko przechodzi czarny pasek. U obu płci oczy i dziób czerwone. Samica szarozielonożółtawa, a od spodu biaława z ciemniejszym kreskowaniem, o ciemniejszych skrzydłach i ogonie, który podobnie jak u samca ma żółte brzegi. Starsze samice bywają tak żółte jak samce, ale zawsze z zielonym kantarkiem. Juv. i imm. w 1. roku podobny do samicy ad., ale dziób jest szaroczarny, względnie brunatny; u imm. w 2. i 3. roku ubarwienie zmienne, samiec jest przeważnie oliwkowozielony z brunatnymi skrzydłami.
Zwykle przebywa wysoko w koronach drzew, jest bardzo płochliwa i trudna do zaobserwowania. Swoją obecność zdradza śpiewem - jest to charakterystyczne, melodyjne, fletowe gwizdanie. Śpiewa często wtedy, gdy zanosi się na deszcz, czyli zwiększa się wilgotność powietrza.

Wędrówki
Odlatuje do tropikalnej Afryki w VIII-IX, a powraca w V.

Wymiary średnie
dł. ciała ok. 23 cm
rozpiętość skrzydeł ok. 44-47 cm
waga ok. 75 g

Biotop
Lasy liściaste i mieszane, zadrzewienia śródpolne i nadrzeczne, stare ogrody, parki i sady. Unika zwartych kompleksów leśnych.

Gniazdo
Kilka metrów nad ziemią w rozwidleniu bocznej, cienkiej gałęzi z dala od pnia. W kształcie czarki, uwite z traw.

Jaja
Pod koniec maja lub w czerwcu samica składa 3-5 jaj o średnich wymiarach 30x21 mm, silnie wydłużonych, białych o lekkim różowym odcieniu, z nielicznymi ciemnowiśniowymi lub czarnymi kropkami.

Wysiadywanie
Od złożenia ostatniego jaja trwa 13-15 dni. Pisklęta przebywają w gnieździe przez okres ok. 2 tygodni.

Pożywienie
Głównie owady, poczwarki i gąsienice, a tylko czasami słodkie czereśnie lub wiśnie.

Ochrona
Objęty ochroną gatunkową.

Opis zaczerpnięto z Wikipedii